GÖRÜYORUM

Görüyorum Yılgınlığın sonunda üçüncü kez baharı görüyorum Duyuyorum Suskunluğun sessiz takdirini, soğuk geceyi duyuyorum Karanlıkta kalmaktan korkmuyorum Ve istemiyorum Gölgesinden korkan sarhoşların cennetini Kaçmıyorum Gidecek yerim olmadığından değil, sadece yoruldum Soruyorum Yıllar mıdır umudunu kıran insanın, yoksa ilah edinmesi mi kendi kasvetini? Battıkça o çukuru kendine mesken eyliyor Biliyorum Aptal zorbaların kabusudur sessizlik ve yalnızlığın düşüncesi dahi Hepsinin rüyalarını biliyorum Duyuyorum seslerini Ciğerlerini biliyor, içlerini görüyorum Görüyorum Yok oluşa çeyrek kala Çırpınışlarını duyuyorum Pişmanlık inlerine girmeden evvel Bir kağıda damlayan bir damla mürekkepten Onları izliyorum, ardından oluşan dalgalara bakarak Gidiyorum Ne geçmişin ne geleceğin bugünden ayrılmadığı o yere Kutlu olsun, gidiyorum Ne varsa burada Değil başka bir tarafta Karanlıktan korkmuyorum Karanlık ne diye sorduğumdan beri Işığa da yürümüyorum artık Aldatıcı ışıklar gözlerimi yaktığından beri Sadece duruyorum uzun zamandır Duruyorum, bakıyorum Görmek istediklerimi değil Gerçeği görmek için Susuyorum, bir kez daha Susuyorum -VEHYOR-